Zaufany pracodawca - 10 lat na rynku
58 728 29 49
Zgłoś się Teraz

Kiedy nie można się dogadać

Mimo prób w ogóle nie możesz porozumieć się ze swoim podopiecznym. Co robić?

Opieka nad starszą osobą mającą swoje dolegliwości fizyczne to także umiejętność spędzania z nią czasu, a nade wszystko rozmowa i kontakt emocjonalny. Nierzadko są to bardzo zaniedbywane aspekty, szczególnie przez osoby bliskie, od których senior spodziewa się większego zaangażowania i wzmożonej troski.

Czego potrzebuje podopieczny

Trzeba sobie uświadomić, że osoby starsze często czują się wyobcowane, niepotrzebne, osamotnione i zepchnięte na drugi plan życia.

Opiekunowie, a szczególnie bliscy mogą z całą mocą sprawić, że starość nie będzie wyłącznie oczekiwaniem na śmierć, ale także czasem wzmożonej aktywności, wzajemnego zrozumienia, otaczania się miłością. W relacji osoby starszej i opiekuna najważniejsza jest rozmowa.

Bycie wysłuchanym jest kluczem

Senior potrzebuje być wysłuchanym. Nie wolno traktować go jak dziecko, które niewiele rozumie, na zadawane pytania odpowiadać zdawkowo i lakonicznie. Najistotniejszym podarunkiem, jaki można im ofiarować jest czas rozmowy i cierpliwość. Zacznijmy więc od słuchania tego, co mają do powiedzenia. Czasem będą to mało interesujące nas sprawy, być może także nieustanne opowieści o chorobach czy lękach.

Należy to w pełni zrozumieć i zaakceptować, ponieważ taka jest właśnie starość, przepełniona strachem o zdrowie, przyszłość swoją oraz bliskich. To moment, kiedy z pewnej perspektywy spogląda się na mijające życie, dokonywanie oceny zachowań i postępowania. Stąd często pojawia się rozgoryczenie i żal za tym, czego się nie zrobiło przy ogromnym smutku związanym z brakiem możliwości dokonywania zmian.

Znamy sposób, by rozmowa z podopiecznym stała się łatwa
Obowiązek opiekuna

Rozmowy z osobą starszą mogą być więc pełne ich rozgoryczenia, żalu, strachu, a nawet złości, a obowiązkiem opiekuna jest wyrozumiałość i próby oswajania chorego z koniecznością przeżywania życia tu i teraz, w czasie rzeczywistym, bez względu na ból i ładunek, jaki to ze sobą często niesie.

Osoby starsze należy traktować jak samodzielne jednostki decyzyjne, które wciąż są w pełni sił intelektualnych i mogą o sobie decydować. Warto im doradzać podczas, np. planowania zakupów czy wydawania pieniędzy, ale nigdy nie wolno pozbawiać ich możliwości stanowienia o sobie, poczucia sprawności, bo w ten sposób odbieramy im godność bycia człowiekiem.

A może chodzi o ból?

Wreszcie należy pytać osoby starsze czy nie potrzebują pomocy. Być może odczuwają ból fizyczny, o którym nie chcą mówić. Dolegliwości, na jakie chorują bywają przez nich ukrywane, stąd ciągła potrzeba troski i zadawania pytań.

Zadaniem opiekunów jest budowanie atmosfery otwartości i zrozumienia.

Osoba starsza nie może mieć poczucia, że staje się ciężarem, ponieważ wówczas zupełnie usunie się w cień zarówno naszego, jak i swojego życia.

 

Dodaj komentarz

[callme]